Elfen
Toen de Dwergen zich boven de grond vestigden hebben de Elfen besloten om zich terug te trekken om conflicten met de nieuwkomers te vermijden. De onstopbare progressie van de Dwergen dwong hen om de Stille Straat over te steken en zich aldaar tussen de Mensen te vestigen. Toen de Dwergen zich ook daar kwamen vestigen verzamelden alle Elfenleiders zich om te beslissen hoe ze de toekomst van hun ras moesten veilig stellen. Een oorlog met de Dwergen zou te veel slachtoffers eisen en de uitkomst van zo’n oorlog was onzeker. Ze besloten zich terug te trekken op het volgende eiland en zichzelf te beschermen tegen mogelijke invasies door krachtige magie.
De evolutie van het Dwergenrijk had hen een duidelijke les geleerd: De Mensen die het eiland bevolkten, zouden gedreven door hun korte bestaan en hun ongeëvenaarde paardrang, op enkele eeuwen tijd ook talrijker zijn dan de Elfen. Zij vormden een bedreiging en moesten van het eiland verwijderd worden. Uit alle hoeken van het continent kwamen de Elfen aan op het eiland, duizenden schepen brachten de machtige Elfenlegers aan land. De Mensen, meestal ongeletterde barbaarse stammen, kregen de keuze tussen expatriatie of een gewisse dood. Zij die ervoor kozen om te verhuizen werden met heel hun hebben en houden per schip overgebracht, van de anderen werd niets meer gehoord. Korte tijd na het vertrek van de laatste Mensen verscheen de mist. Het leek onmogelijk om het eiland te bereiken voor niet-Elfen...
Een aantal Elfen heeft de overtocht niet willen maken en zijn achtergebleven in bossen en wouden. Niemand weet precies wat hen gedreven heeft, maar ondertussen zijn zij ook zo verstrengeld geraakt in de Mensenmaatschappij dat ook zij niet meer welkom zijn op het Elfeneiland Tir.
Elfen zijn lange, slanke, pezige wezens. Hun puntoren, scherp gezicht en elegantie maakt hen mooi naar Menselijke standaarden.
Woudelfen
Woudelfen, of Woodelves zoals ze zich noemen, leven nog steeds in de wouden van weleer, daar waar ze kunnen. In de meeste gebieden echter hebben ze zich geintegreerd in de Mensenmaatschappij. Ze leven meestal in kleine gemeenschappen en vertonen een matriarchale sociale structuur. Een gemeenschap wordt ook Clan genoemd.
Hun respect en vertrouwen moet verdiend worden, vooral door buitenstaanders (zelfs iemand van een andere clan). Ze zijn leergierig uit respect voor de natuur, niet uit zelfbehoud.
Hun reactie tegenover verstoorders van de natuurlijke balans (o.a. schending van het bos, dat beschouwd wordt als het Lichaam van de Moeder, of een oneindig Elfenleven stoppen...) varieert van agressie tot droefheid. Woudelfen zijn trots en rationeel tegenover andere rassen, doch in perfecte balans met hun eigen emotie en logica. Dit maakt van hen levensgenieters, met een gezonde geest in een gezond lichaam. De priesteressen vertellen hoe de godin de kinderen tot zich heeft genomen. In de chaos van de elementen gaf zij hen de bescherming van het bos en leerde zij de kinderen de geheimen van de natuur. De Woudelfen kijken argwanend neer op alles en eenieder die de natuur niet respecteert.
Stadselfen
Onder deze naam kennen de woudelfen die Elfen die hun afkomst verloochenen en zich volledig als Mensen gedragen. Zij kozen ervoor de steden in te trekken en zich te mengen onder de Mensen, met wisselend succes. Elfen zijn door hun charismatisch uiterlijk dikwijls het middelpunt van de belangstelling. Hun voorname, vaak hautaine houding maakt indruk of wekt jaloesie onder de Mensen. Veel van deze “stadselfen”, een term die ze overigens zelf nooit gebruiken zijn vaak succesvolle zakenlieden of bejubelde artiesten.